پلنگ بیشه سرخ

 

خالی شده هوای دلت از جنونِ تو

تیزاب تلخ خاطره ها بود خونِ تو

رم کرده آهوان خیالات آبیت

از آن پلنگ بیشه سرخ درونِ تو

انگار در درون تو آتشفشان شُکفت

یا گِردباد گشته تمام سکونِ تو

انگیزه ای برای سرودن نمانده است

تا عشق ترک کرده دل واژگونِ تو

ماهی شدی میان دل بِرکه زُلال

خشکید آب بِرکه زبخت نگونِ تو

تیزاب تلخ خاطره ها بود خونِ تو

خالی شده هوای دلت از جنونِ تو